Rubenschuh: “Voorbeeld zijn voor andere veldvoetballers in de regio”

Branco vertel is wat meer over je carriere tot nu in veld en zaal.
Als klein jongentje begon ik te voetballen bij Klim Op Begijnendijk. Hier heb 2 seizoen gevoetbald bij de toen nog genoemde ‘duiveltjes’. Tijdens die seizoenen waren er enkele clubs uit de regio die geinteresseerd waren zoals K.Lierse SK, KVC Westerlo en KV Mechelen. Het werd toen KV Mechelen, waar ik 3 seizoenen voetbalde. In het laatste seizoen KV Mechelen maakte ik voor het eerst kennis met het 11 tegen 11 voetbal. Na 3 jaar KV Mechelen trok ik naar OH Leuven waar ik 7 jaar vertoefde tot aan de beloften. Dat laatste jaar kwam KVC Westerlo met interesse en trok ik naar daar. Ondanks dat ik maar 2 seizoenen in KVC Westerlo heb gespeeld ben ik er wel mijn hart verloren. Ik denk dat dit is omdat ik daar heb mogen proeven van het echte werk. Zo heb ik de voorbereiding met de A-kern meegemaakt onder Dennis Van Wijk. Hier heb ik ook het hoogtepunt uit mijn carrière meegemaakt nl. De invalbeurt op de fandag tegen Club Brugge. Ook in het begin van het seizoen mocht ik enkele keren meetrainen met de A-kern tot aan de trainerswissel die later in dat seizoen werd doorgevoerd.
Omdat ik ging studeren koos ik ervoor om bij KVK Tienen te gaan voetballen in het toenmalige 3e klasse waar ik wel heel wat basisplaatsen veroverde. Dat werd gevolgd door één seizoen KAC Betekom en twee jaar KSV Schriek. Volgend seizoen zal ik mijn tweede competitieseizoen starten bij VC Bertem-Leefdaal waar we dit afgelopen seizoen net naast een eindrondeplaats grepen.

Wat zaalvoetbal betreft;
In principe is het afgelopen seizoen mijn eerste seizoen op niveau geweest.
Vroeger, als ik jonger was, speelde ik met wat vrienden in heel wat liefhebberscompetities.
Sinds enkele jaren heb ik samen met mijn huidige vriendengroep een eigen zaalvoetbalploeg opgericht. We zijn eigelijk voortgevloeid uit een bestaand team waar we met een groot deel allemaal al samen speelden. Toen er enkele onenigheden optraden tussen de sponsors van het team, besloten we om met ons eigen team verder te gaan. Dit team is vandaag beter bekend als ‘ZVC Black Wolves’, onder de meeste voetbalmindende aarschottenaren wel bekend. Ondertussen zitten we met dit team in de tussenreeks van de VZVB. Uiteraard kan ik mijn wedstrijden daar niet meer spelen maar aangezien het team bestaat uit mijn huidige vriendengroep, blijf ik natuurlijk wel betrokken bij het team. Want zo spelen we nog steeds heel veel zomertornooitjes samen. Maar dus in principe was afgelopen seizoen mijn eerste seizoen op een hoog niveau.

Wat is je gevoel na je eerste seizoen, waarbij je als Vlaamse veldvoetballer in de zaal moest opboksen tegen spelers met heel wat ervaring
Zoals je zelf al aangeeft in de vraag was het inderdaad een heel seizoen opboksen tegen jongens die al wel heel wat jaren ervaring hebben op het hoogste niveau in het Belgische zaalvoetbal. Zo zijn er ook sommige die al van kinds af aan met het spelletje op hoog niveau bezig zijn. In het begin was het wel even schrikken omdat het toch niet is wat het lijkt. Het spel vergt veel meer nadenken dan het doet uitschijnen. Het is niet zomaar ergens lopen op het speelveld, neen. Er worden specifieke dingen van je gevraagd en dat was wel iets waar ik in het begin op zeer korte tijd moest bijbenen. Naar het einde van het seizoen begon ik het spelletje zelf eindelijk pas wat beter te begrijpen. Dit vergde meer tijd dan ik hoopte. Later in het seizoen kwam er ook weer een vervelende, aanslepende oude blessure opspelen waarmee ik wel mocht voetballen. Dus zelf was ik geen 100% fit, maar met inspuitingen heb ik wel het seizoen degelijk kunnen afsluiten.
Nu wat ik wel moet zeggen is dat ik van mezelf weet dat ik nog heel wat meer dingen in huis heb dan ik dit seizoen heb kunnen laten zien. Hopelijk kan ik dit volgend seizoen laten zien aan Aarschot.

Klopt het dat het echt investeren is in jezelf zeker in zo een eerste seizoen? En waarom?
Natuurlijk is het investeren in jezelf, zeker het eerste seizoen. Zoals ik bij de vorige vraag al aangaf, vergt het toch heel wat tijd om het spelletje te leren begrijpen. Je moet eerst leren hoe en waar te lopen vooraleer je je eigen ding kan doen. Dit is misschien wel iets waar ik het wat lastiger had dit seizoen. Je leert het spel niet op 1, 2, 3.

Op welk vlak heb je het meeste bijgeleerd en wat zijn je werkpunten?
Op het tactische vlak heb ik heel wat bijgeleerd. De looplijnen, stilstaande fases en de manier van druk zetten en omschakeling.
Mijn werkpunten zijn voor mij persoonlijk het scorend vermogen. Afgelopen seizoen speelde laatste man en focuste ik mij bewust op mijn verdedigende taken (misschien iets te veel als ik het nu zo bekijk). In de toekomst zou ik graag, ondanks mijn positie als laatste man, ook mijn aandeel hebben in de goals die we met FP Aarschot maken, zowel in de vorm van assists en goals.

Wat kan je een veldvoetballer met ambitie in de zaal aanraden..
Als je de ambitie hebt om in de zaal op een hoog niveau te spelen is het belangrijk dat je, zeker in je eerste seizoen, geduldig bent en niet te snel wil gaan in het ‘leerproces’. Ik ben er van overtuigd dat fustal spelen, je in het veld alleen maar ten goede kan komen, ik hoop een voorbeeld te zijn voor vele veldvoetballers die de stap nog niet durven te zetten naar het futsal maar ook dat ze beseffen dat alleen lekker kunnen ballen niet voldoende is op dit niveau.